Metody propagandowe RM
Metody propagandowe można podzielić (za "Historią propagandy" Olivera
Thomsona) na racjonalne, częściowo racjonalne i emocjonalne. Podział ten
przypomina inny, na propagandę białą, szarą i czarną, ale te dwa podziały się
nie pokrywają i są niezależne od siebie. Odcień szarości propagandy ma określać
stopień opierania się na faktach, a zarówno metody racjonalne, jak emocjonalne
mogą posługiwać się równie dobrze faktami jak zmyśleniami. Zwykle czarna
propaganda, grająca na emocjach nie występuje sama i ma pewną domieszkę
propagandy racjonalnej i częściowo racjonalnej, choćby z powodu trudności
utrzymania przez cały czas tego samego tonu, a również dla uwiarygodnienia tych
bardziej emocjonalnych, a mniej opartych na faktach przekazów.
Propaganda racjonalna polega na wyborze (tendencyjnym lub nie) faktów i
logicznym argumentowaniu. RM stosuje metody propagandy racjonalnej w połączeniu
z innymi metodami.
Propaganda w części racjonalna wg American Institute of Propaganda Analyzis
(za Thomsonem) to: ataki osobiste, oddziaływanie na wyobraźnię, gloryfikacja,
"stanowisko przeciętnego obywatela", szerokie wykorzystywanie pojęć o konotacji
negatywnej i gładkich ogólników (glittering generalities).
Propaganda emocjonalna to wywoływanie nienawiści, strachu, posługiwanie się
wiarą religijną, opieranie się na uprzedzeniach rasowych. Inne środki to
muzyka, tłumne zgromadzenia, mgliste obietnice. Apogeum propagandy emocjonalnej
jest "pranie mózgu". To prosta technika polegająca na "wprowadzeniu
słuchaczy w stan wściekłości, desperacji, krańcowej frustracji, by potem
zaoferować im łatwe wyjście z tragicznej sytuacji - oczywiście zgodne z ich
[propagandystów] programem i hasłami".
Poniżej niektóre przykłady technik propagandowych RM:
- manipulacja słowami
- wyzwiska
Połączenie osoby lub idei z symbolem negatywnym. Propagandysta
używający tej techniki ma nadzieję, że odbiorca odrzuci tę osobę lub
ideę na podstawie negatywnego symbolu, zamiast szukać dostępnych
informacji. Wyzwiska mogą być mniej lub bardziej subtelne.
Przykłady:
LPR - faszyści,
PZPR - Stalin - naziści,
Mazowiecki i Miller - zdrajcy,
liberalizm - brak nakazów moralnych,
działacze komunistyczni z LPR,
kundle,
LPR - agenci,
demokracja - nie ma moralności,
uniwersytety - zło i absurd,
władze prześladują rodziny,
inne religie godzą w dobro,
angielski językiem nieludzkim,
Europa - świat bez wartości.
- gładkie ogólniki
Słowa, które są ważne dla wielu ludzi, ale często znaczą co
innego dla różnych osób. "Odwrotne wyzywanie" - łączenie osób i
idei z pojęciami nacechowanymi pozytywnie:
ułatwienia dla przedsiębiorstw rodzinnych,
dobro nie jest krzykliwe,
zepsute tkanki zastąpić materiałem zdrowym,
cywilizacja życia,
jedyną cywilizacjąjest cywilizacja chrześcijańska,
ziemia - matka,
radio służy.
- eufemizmy
Czasem w propagandzie zamiast rozbudzania emocji jest potrzebne
ich stonowanie. Można się w tym celu posłużyć eufemizmami albo
w celu złagodzenia wymowy faktów negatywnych dla propagandysty
albo tworząc własny język, który pozwoli wyrazić radykalne
poglądy w łagodny sposób:
antysemityzm o. Kolbego - integracja społeczna,
"Protokoły mędrców Syjonu" - są takie grupy.
- fałszywe skojarzenia
- przeniesienie
Podłączanie się pod pojęcia ogólnie szanowane. Klasyczne
przykłady to kościół, naród i nauka. Przykłady z RM:
naród przemawia przez RM,
my - boży ład, królestwo Chrystusa i
cywilizacja życia.
- świadectwo
Wykorzystywanie osób, które mogą mieć zaufanie społeczne lub są
popularne do potwierdzania poglądów propagandysty, mimo że dana
osoba wyróżniła się szczególnymi talentami w zupełnie innej
dziedzinie. RM nie udaje się zdobyć zbyt wielu takich osób do
swoich kampanii propagandowych, posługuje się każdym
profesorem, który się nawinie pod rękę. I tak np. długi wykład
o utopiach wygłaszał kilka razy prof. H. Kiereś, z zawodu
historyk sztuki. Stwierdzenia zawarte w tych wystąpieniach na
trwałe weszły do repertuaru RM, zwłaszcza stwierdzenie, że
anarchizm, komunizm, liberalizm, faszyzm i nazizm to tylko
odmiany socjalizmu. Inne osoby wykorzystywane w ten sposób to
kilkoro piosenkarzy.
- środki specjalne
- zwykli ludzie
Typowy sposób na zdobycie zaufania społecznego to odcinanie się
od zepsutych elit i przedstawianie się jako "zwykły
człowiek":
skorumpowane elity,
dyktat elit,
fałszywa skromność.
- większość
Wszyscy tak myślą, wszyscy tak robią - apelowanie do instynktu
stadnego i konformizmu, najlepiej przy użyciu różnych rodzajów
mediów. W przypadku grupy radykalnej trudno przekonywać, że
jest większością, ale dla zdolnego propagandysty nie ma rzeczy
niemożliwych - o. Rydzyk 4 XII 2002 ogłosił, że ma 10 mln
słuchaczy. Budowaniu pozornej większości służy też zamknięcie
się na media prezentujące inne poglądy. Bo to słudzy szatana i
obcego kapitału. Po każdych wyborach jest mowa o ich
sfałszowaniu - w domyśle: takie wyniki są niemożliwe, bo
wszyscy Polacy-katolicy, czyli 99 % narodu, są za nami.
RM słucha kilkanaście milionów,
słucha pół świata.
- strach
Ta metoda opiera się na dwóch filarach: pobudzenia strachu i
zaoferowania rozwiązania, które uchroni przed niechybną zgubą:
coraz większy spisek,
FBI wiedziało o planach ataku na WTC,
zostanie zamordowanych ponad 20 mln.
Polaków,
będzie czystka rasowa,
tajne organizacje chcą wymordować
Polaków,
UE upadnie, u nas - ludobójstwo,
polskie dzieci będą zboczeńcami,
chrześcijaństwo tylko kiedy upadnie
cywilizacja zachodnia,
Niemcy mają w konstytucji pretensje
do naszych ziem,
wrogowie chcą zniszczyć Polskę i
Kościół,
precyzyjnie zaplanowana ilość
biednych,
świat w rękach demonów.
- nadużycia logiki